X
تبلیغات
صفحه اول تماس با ما RSS قالب وبلاگ
دکوراسیون منزل و دکوراسیون داخلی
معمار شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۶


"شيگرو بان" هنرمند معمار ژاپني، در سال 1995 خانه ي بدون ديواري در وسط شهر پرجمعيت توکيو طراحي کرد که فاقد ديوارهاي جانبي بوده و به نام " خانه اي با ديوارهاي پارچه اي " معروف است. در اين منطقه ديگر حتي از طبيعت زيبا و چشم انداز آرامش بخش هم خبري نيست؛ تنها شهر است و ازدحام و روزمرگي. معماري و دکوراسيون داخلي خانه به راستاي افقي متمايل است و به جاي ديوارهاي پوشاننده ي نما ، پرده هايي بلند و عريض نصب شده است: ترکيب سوررئاليسم با فرهنگ منطقه اي. حضور پرده ها صورت ديگر شوجي هاي کهن ژاپني است؛ همان ديوارهاي کشويي از جنس الياف کاغذي که از قديم يکي از ويژگيهاي اصلي خانه هاي ژاپني بوده و به عنوان پوشش روي سطوح در و پنجره ها استفاده مي شد. درهاي کشويي فوسوما، قاب هاي هندسي و صفحه هاي بزرگ سوداره همگي از مؤلفه هاي طراحي داخلي و معماري کهن ژاپني هستند که هنرمند معمار در طراحي معماري و دکوراسيون داخلي خانه ي بدون ديوار ، سخت به آنها وفادار بوده است. کليت خانه ، با معماري و قرينگي بي آلايش خود، سرشار از حس سادگي و فروتني است؛ به محلي مي ماند که در خود فرو رفته و خودنمايي نمي کند. اما اين حکم تا زماني مصداق دارد که پرده ها خانه را پوشش داده باشند. وقتي باد به نرمي پرده ها را کنار مي زند، ظاهر ميني مال خانه در مقابل محيط شلوغ بيروني قرار گرفته و موقعيت متناقضي به وجود مي آورد. بان در اين اثر هم ، مانند " خانه ي بدون ديوار "  با نشانه ها و مؤلفه هاي مدرنيته در قرن بيستم بازي مي کند  تا تضاد سرپناه و نمايان بودن در پس حجاب پارچه اي در پست مدرنيسم را نمايش دهد.


تهيه و تنظيم: تحريريه گروه معماري و دکوراسيون داخلي شاه توت


ارسال نظر
نام شما :
آدرس وب سایت :
پست الکترونیک :
پیام شما :
کد امنیتی :